wtorek, 17 września 2013
wystawa już we Wrocławskim Teatrze Lalek!
Od dzisiejszego popołudnia zapraszamy wszystkich do foyer Wrocławskiego Teatru Lalek, gdzie nasza wystawa będzie wisiała do 30.09. Przy okazji można z dzieckiem na spektakl się wybrać, posiedzieć w Ogrodzie Staromiejskim, pospacerować nad fosą... Bardzo to miłe jest miejsce, tym bardziej zachęcamy!
poniedziałek, 16 września 2013
4. edycja - prace uczestników
Jako że nie każdy mógł na Jatki w miniony weekend dotrzeć i na żywo fotografie obejrzeć – a na pewno każdy by chciał! – proponujemy opcję zastępczą, czyli obejrzenie prac na naszym blogu.
Teraz już odkryjemy wszystkie karty i pokażemy prace we właściwych parach dorosły-dziecko. Tym razem polecimy alfabetycznym górnym poziomem. I tak jak w roku poprzednim, co drugi dzień para – żeby nam na dłużej starczyło ;)
Pierwsza z siedemnastu przed Wami już dziś.
tytuł: Żywioł
Teraz już odkryjemy wszystkie karty i pokażemy prace we właściwych parach dorosły-dziecko. Tym razem polecimy alfabetycznym górnym poziomem. I tak jak w roku poprzednim, co drugi dzień para – żeby nam na dłużej starczyło ;)
Pierwsza z siedemnastu przed Wami już dziś.
tytuł: Żywioł
Łukasz Biederman
Janek Giza (lat 8)
piątek, 13 września 2013
Co ma wisieć, nie utonie!
Tyle przygotowań i już po wszystkim :)
Piątek trzynastego, mimo wszelkich zaklinań, okazał się deszczowy – i to perfidnie, bo padać zaczęło dopiero o 17.45... Na szczęście nie odstraszyło to naszych gości, którzy dopisali na przekór pogodzie, dzięki czemu mogli jako pierwsi obejrzeć całą wystawę, spotkać się ze sobą i porozmawiać o własnych i cudzych pracach. Trochę też zmoknąć – taki to już urok Jatek :)
Dziękujemy za miłe słowa i uważne spojrzenia wszystkim zwiedzającym, a tych co się deszczu przestraszyli, zapraszamy w ten weekend na Jatki lub od wtorku do Wrocławskiego Teatru Lalek.
Piątek trzynastego, mimo wszelkich zaklinań, okazał się deszczowy – i to perfidnie, bo padać zaczęło dopiero o 17.45... Na szczęście nie odstraszyło to naszych gości, którzy dopisali na przekór pogodzie, dzięki czemu mogli jako pierwsi obejrzeć całą wystawę, spotkać się ze sobą i porozmawiać o własnych i cudzych pracach. Trochę też zmoknąć – taki to już urok Jatek :)
Dziękujemy za miłe słowa i uważne spojrzenia wszystkim zwiedzającym, a tych co się deszczu przestraszyli, zapraszamy w ten weekend na Jatki lub od wtorku do Wrocławskiego Teatru Lalek.
I jeszcze dygresja – jak słusznie zauważyła dziś Pani Prezes, piątek trzynastego to także dzień Domku Kultury, który dokładnie rok temu został fundacją. Świętowaliśmy podwójnie :)
poniedziałek, 9 września 2013
wernisaż Dwóch poziomów – piątek trzynastego!
Czyli za dni 4. Przybywajcie. Może nie będzie padać ;)
środa, 4 września 2013
wernisaż za 9 dni!
Prosimy o zapisanie w kalendarzu i dopilnowanie, by wszyscy znajomi i krewni też zapisali :)
W planach krótka przemowa, długie oglądanie prac Uczestników, mały poczęstunek oraz wielkie spotkanie – ze sztuką oraz z twórcami wystawy :)
Przybywajcie!
13 września, piątek, godzina 18.00 - Galeria Domus, Stare Jatki we Wrocławiu
W planach krótka przemowa, długie oglądanie prac Uczestników, mały poczęstunek oraz wielkie spotkanie – ze sztuką oraz z twórcami wystawy :)
Przybywajcie!
piątek, 30 sierpnia 2013
wystawa – tematy – zdradzamy!
Tak, chyba już możemy – bo pewnie kilku zainteresowanych się znajdzie :)
W tej edycji tematów mamy 17, po jednym dla każdej pary fotografów. W kolejności alfabetycznej idzie to tak:
W tej edycji tematów mamy 17, po jednym dla każdej pary fotografów. W kolejności alfabetycznej idzie to tak:
- dom
- ja
- kałuża
- koło
- kropka
- miłość
- na niby
- nie
- przestrzeń
- rzeczy latające
- samotność
- spokój
- starość
- ślad
- świat
- zoo
- żywioł
Przypominamy, że tytuły pochodzą z dwóch źródeł: w części przekazane zostały przez naszych uczestników (na etapie rekrutacji), w części – przez dzieci z zaprzyjaźnionej z Domkiem szkoły. Następnie tytuły dokładnie wymiksowano i spośród nich sierotka wylosowała nam siedemnaście powyższych. Nie wszystkie propozycje zostały w związku z tym przerobione na zdjęcia, bo spora partia odpadła podczas losowania... Ale może wykorzystamy je następnym razem.
Zapraszamy na wernisaż: 13 września, godzina 18.00, Galeria Domus, Stare Jatki we Wrocławiu!
piątek, 16 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
Ostatnia dwójka fotografów. Wszyscy się już znamy, pozostaje nam teraz poczekać na wernisaż, by poznać także to, co Dwóch poziomów kwintesencją, czyli obrazy. Dziekujemy wszystkim uczestnikom!
Izabela Zdziebko
O sobie:
"Urodziłam się w
Wałbrzychu i bez wątpienia miejsce to wywarło znaczący wpływ na moje
fotograficzne zainteresowania. Jestem absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły
Filmowej w Łodzi na kierunku fotografia. Dyplom z fotografii kreacyjnej
obroniłam pod opieką prof. Wojciecha Prażmowskiego. Wykładam fotografię w
Krakowskiej Szkole Filmowej oraz w Otwartym Studium Fotografii Politechniki
Krakowskiej. Koordynuję działalność galerii fotograficznej Związku Polskich
Artystów Fotografików Okręgu Krakowskiego. Jestem założycielką Stowarzyszenia
Fotograficznego FotoBzik oraz pomysłodawczynią i organizatorką
ogólnopolskiego projektu twórczego Przetwórnia.
Niektóre wystawy: Ośrodek Propagandy
Sztuki w Łodzi, Galeria BWA w Tarnowie, Galeria B&B w Bielsku Białej, Galeria
Pacamera w Suwałkach, Galeria Fabryka Trzciny w Warszawie, Galeria Współczesnej
Sztuki Sakralnej w Kielcach, Galeria Fotografii w Świdnicy, Galeria A1 w
Krakowie, Galeria BWA Korytarz w Wałbrzychu.
Fotografia jest dla mnie procesem łączącym poszukiwanie, przypadek i metafizykę."
Fotografia jest dla mnie procesem łączącym poszukiwanie, przypadek i metafizykę."
Co robi w wolnym czasie?
"Fotografuję bez pośpiechu i w skupieniu, podróżuję tam, gdzie lubię i tam, gdzie nie ma zbyt wielu ludzi, rozmawiam z kotami, planuję, projektuję, odpoczywam.
"Fotografuję bez pośpiechu i w skupieniu, podróżuję tam, gdzie lubię i tam, gdzie nie ma zbyt wielu ludzi, rozmawiam z kotami, planuję, projektuję, odpoczywam.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Dwie osoby (dziecko i dorosły fotograf) otrzymują to samo zadanie fotograficzne do zrealizowania jedną fotografia. Dwa spojrzenia na ten sam temat – jakże inne moga powstawać obrazy... Czy jesteś pewien, czyje zdjęcie będzie lepsze?"
Natasza Trzeciakiewicz (lat 6)
O sobie:
Lubi owsiankę, marzy o zostaniu weterynarzem, kocha grzebać w ziemi w poszukiwaniu jej mieszkańców. Nie brzydzi się pędrakami.
Lubi owsiankę, marzy o zostaniu weterynarzem, kocha grzebać w ziemi w poszukiwaniu jej mieszkańców. Nie brzydzi się pędrakami.
Co robi w wolnym czasie?
Buduje z klocków LEGO, bawi się z przyjaciółmi, najlepiej na placu zabaw.
Buduje z klocków LEGO, bawi się z przyjaciółmi, najlepiej na placu zabaw.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"TFotograf i dziecko dostają ten sam temat i muszą zrobić zdjęcie, żeby go pokazać. Później zdjęcia trafiają na wystawę i inni ludzie mogą je oglądać."
środa, 14 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
Para mieszana, przedostatnia już!
Waldemar Śliwczyński
O sobie:
Rocznik 1958. Fotograf, członek ZPAF, redaktor naczelny „Kwartalnika Fotografia” oraz
„Wiadomości Wrzesińskich”. Tworzy głównie cykle dokumentalne poświęcone
społecznościom wiejskim i małomiasteczkowym.
Co robi w wolnym czasie?
Zajmuje się sportem, czytaniem książek, gazet i czasopism, oglądaniem albumów fotograficznych, filmów, słuchaniem muzyki, jazdą rowerem, myśleniem o niebieskich migdałach, planowaniem nowych zdjęć i działań wydawniczych, turystyką, poznawaniem nowych zakątków Polski i Europy.
Zajmuje się sportem, czytaniem książek, gazet i czasopism, oglądaniem albumów fotograficznych, filmów, słuchaniem muzyki, jazdą rowerem, myśleniem o niebieskich migdałach, planowaniem nowych zdjęć i działań wydawniczych, turystyką, poznawaniem nowych zakątków Polski i Europy.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Myślę, że jest to okazja do
spotkania się dwóch typów myślenia o świecie, dwóch wrażliwości – dziecka i
dorosłego. Dla mnie jako dorosłego jest to intelektualna przygoda. Z jednej
strony lubię otrzymać jakieś zadanie fotograficzne, lubię przed wykonaniem tego
jednego zdjęcia w spokoju „trawić”, „przeżuwać” zadanie, zmagać się z nim
wpierw myślowo, a potem zrobić to, co najłatwiejsze, czyli samo zdjęcie. Bardzo
frapujące jest, jak to samo zadanie zrealizuje dziecko, o którym nic nie wiem, a
w szczególności nie wiem nawet, czy to będzie dziewczynka, czy chłopiec, w jakim
będzie wieku, jaki ma temperament, zainteresowania itd. W zasadzie nic nie
wiem o zadaniu, np. jaki będzie temat, czy to będzie hasło abstrakcyjne, czy
konkretne. I to jest pociągające, dlatego zdecydowałem się wziąć udział w tym
przedsięwzięciu." [ankiety wypełniane były przed przekazaniem tematów fotografom - uwaga red.]
Alicja Sterańczak (lat 8)
O sobie:
Lubi nowe rzeczy, przy których można się czegoś ciekawego nauczyć, bo to fajna zabawa.
Lubi nowe rzeczy, przy których można się czegoś ciekawego nauczyć, bo to fajna zabawa.
Co robi w wolnym czasie?
Bawi się z przyjaciółmi, jeździ na rowerze i rolkach. Lubi poznawać świat – dlatego dużo czyta o różnych krajach i dziwnych miejscach.
Bawi się z przyjaciółmi, jeździ na rowerze i rolkach. Lubi poznawać świat – dlatego dużo czyta o różnych krajach i dziwnych miejscach.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Polega to na tym, jak na świat patrzy dziecko, a jak dorosły. Dziecko w parze z dorosłym zrobi zdjęcie na wybrany temat, nasze zdjęcia będą pokazane w galerii, każdy będzie mogł je zobaczyć."
wtorek, 13 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
Noooo, to dziś jest co czytać :) Doskonałe nam wyszło zestawienie postaci i wyjaśnień, przyznajcie sami. Czy spodziewacie się kaczuszek na tegorocznej wystawie?...
Krzysztof Szymoniak
O sobie:
Urodził
się w 1953 roku w Kępnie. Od roku 1969 mieszka w Gnieźnie. Od połowy lat 80.
zawodowo związany z Poznaniem. Był ostatnim sekretarzem redakcji poznańskiego
miesięcznika społeczno-kulturalnego „Nurt” (1986-1989) oraz założycielem i
pierwszym redaktorem naczelnym ogólnopolskiego dwutygodnika literackiego „Nowy
Nurt” (1994-1995). Laureat poznańskiego Medalu Młodej Sztuki z roku 1988 za
reportaże literackie. Absolwent filologii polskiej UAM. Poeta, prozaik,
fotografujący dziennikarz i krytyk literacki. Od roku 2000 – wykładowca
akademicki. W Instytucie Językoznawstwa UAM uczy dziennikarstwa, twórczego
pisania, wiedzy o mediach i wiedzy o fotografii. Współzałożyciel, wraz z
Krzysztofem Kuczkowskim, gnieźnieńskiej Niezależnej Grupy Poetyckiej
„Drzewo", która jesienią 2007 roku obchodziła 30-lecie istnienia. Od ponad
trzydziestu lat zaprzyjaźniony z bydgoską Galerią Autorską Jana Kaji i Jacka
Solińskiego. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (SPP). Opublikował zbiory
wierszy: „Żony poetów” – 1985, „Oszustwo” – 1987, „Czarna rzeka” – 1990, „Martwa
natura z człowiekiem” – 2001, „Wszędzie,
skąd wracałem” – 2006, „29 prac
Szymona Słupnika” – 2007, „Światłoczułość”
– 2009, „Pokój bez okien” – 2009,
„Poemat Amerykański” – 2011 oraz,
wspólnie z Krzysztofem Kuczkowskim, książkę poetycką „Stado. Nasza mała metafizyka" – 1995. Jego wiersze trafiły do
kilku antologii, w tym do zbioru
„Świadectwo obecności" – 1996, antologii poezji kontrkulturowej „Droga do Ashramu" – 1998 oraz do
zbioru „Krzycki 2010. Antologiaˮ –
2011. Najnowsza, dwujęzyczna
Antologia z jego udziałem nosi tytuł „Free
over Blood” – Londyn 2011. W roku 2005 ukazała się jego pierwsza książka
prozatorska pt. „Epizody”.
W
roku 2009 podjął współpracę z WBPiCAK w Poznaniu jako autor serii wydawniczej pn. Fotografowie Wielkopolski. W roku 2012 ukazał się pierwszy tom jego
esejów pt. Fotografioły.
Okołofotograficzne ćwiczenia umysłowe. Tom drugi – Fotografioły 2. Okołofotograficzne ćwiczenia umysłowe – ukazał się
wiosną 2013 roku.
Co robi w wolnym czasie?
"W wolnym
czasie dużo czytam (po 30 latach czytania klasyki literackiej, polskiej i
światowej, teraz czytam głównie książki naukowe: historia, semiotyka,
antropologia kultury, kultura i dzieje obszaru niemieckojęzycznego,
językoznawstwo, cywilizacje prekolumbijskie). Natomiast w czasie wolnym od
zajęć na Uczelni i czytania odpoczywam: pracując w ogrodzie, jeżdżąc na
rowerze, oglądając filmy (niegroźny kinomaniak :-) na DVD."
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Dwa
poziomy – to działanie fotograficzne, w którym partnerami są: dziecko i
dorosły. Obaj (oboje) fotografują na ten sam temat, nie wiedząc jak do tematu
podejdzie druga strona, jak go zrealizuje. Potem te obrazy fotograficzne
spotykają się na wspólnej wystawie wszystkich uczestników projektu. Sympatyczna
przygoda bez napinania się i dorabiania ideologii >wielkiej sztuki<.
Sztuka też w tym jest, ale ona powstaje w momencie zderzenia się dwóch sposobów
widzenia, odczuwania i rozumienia zadanego tematu. Nikt w tym działaniu nie
jest uprzywilejowany, nikt nie stoi na pozycji przegranej, nikomu nie
przysługuje taryfa ulgowa."
Gabrysia Sienkiewicz (lat 5,5)
O sobie:"Lubię bawić się z bratem i swoimi koleżankami, nie
lubię chodzić do przedszkola i do szkoły. Lubię wycieczki ... choć niektóre są
męczące. Nie lubię kapusty kiszonej, ale lubię marchewkę z jabłkiem, motylki, ciasto, owieczki."
Co robi w wolnym czasie?"Zajmuję się w wolnym czasie rysowaniem i bawieniem
się zabawkami razem z koleżankami. Mój ulubiony dzień to nie chodzić do przedszkola
i bawić się moimi ukochanymi zabawkami."
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Ten konkurs ma być na robienie zdjęć. I może ktoś inny zrobić takie zdjęcie np.
fotograf lub większe dziecko ode mnie. Ja zrobiłam zdjęcie i trzeba było
wydrukować to zdjęcie, i wydrukowaliśmy, a potem już było na wystawie."[bo Gabrysia brała już udział w Dwóch poziomach III - uwaga red.]
Po krótkiej chwili Gabrysia postanowiła rozszerzyć wyjasnienie:
"To jest konkurs fotograficzny. Biorę w nim udział ja lub inni, jakaś pani i
pan. Polega na tym, że trzeba zrobić zdjęcie, takie nie byle jakie, i potem je
wywiesić na wystawie np. mały fotograf na górze, większy, średni..."
Moment namysłu – i jeszcze jedno podejście:
"To jest konkurs taki, żeby zrobić zdjęcie nie byle jakie, tylko normalne na dany temat. Na przykład dorosły, a jak dziecko by widziało coś w swoich oczach, toby zrobiło zdjęcie kaczuszek."
poniedziałek, 12 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
No i znów panowie... W Dwóch poziomach – pierwszaki. Lubimy pierwszaków :)
Karol Gustaw Szymkowiak
O sobie:
Urodzony latem 1983 roku we Wrześni. Fotograf dokumentalista, miłośnik fotografii analogowej. Członek wrzesińskiej grupy Fotodialog, współorganizator festiwalu Fotodialog. Autor bloga "Ślady przejścia". Aktualnie realizuje kilka projektów dokumentalnych.
Co robi w wolnym czasie?
Oczywiście fotografuje, czyta o fotografii, ogląda prace innych autorów. Do tego podróżuje - bardzo blisko, blisko i daleko. Ostatnio ogląda także filmy Woody'ego Allena. Lubi czarne oliwki.
Oczywiście fotografuje, czyta o fotografii, ogląda prace innych autorów. Do tego podróżuje - bardzo blisko, blisko i daleko. Ostatnio ogląda także filmy Woody'ego Allena. Lubi czarne oliwki.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Ideą Dwóch poziomów jest ciągłe zadawanie pytań. Podstawowe brzmi: czy dwa poziomy rzeczywiście istnieją? Czy sposób postrzegania i rejestrowania rzeczywistości przez dzieci i dorosłych różni się tak bardzo? Czy zbierane latami życiowe doświadczenie pozwala pełniej widzieć otaczającą nas rzeczywistość? A może to świeżość dziecięcego spojrzenia pozwala dostrzegać więcej?"
Tymon Posel (lat 7)
O sobie:
"Lubię grać w piłkę, biegać i być bramkarzem. Bawię się z kolegami w szukanie mrowiska."
"Lubię grać w piłkę, biegać i być bramkarzem. Bawię się z kolegami w szukanie mrowiska."
Co robi w wolnym czasie?
Gra w grę "Mistrzowie 3D".
Gra w grę "Mistrzowie 3D".
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"To fotografowanie wszystkiego, na przykład samochodów, drzew, domów z poziomu dziecka i z poziomu dorosłego."
sobota, 10 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
Znów weterani projektowi – dorosły z nami po raz czwarty, dziecko po raz drugi. Oboje zawsze zapewniają, że bardzo im się ta zabawa z aparatem podoba.
Grzegorz Stadnik
O sobie:
Fotograf, obserwator, miłośnik włoskiej kuchni.
Co robi w wolnym czasie?
"Nic się nie zmienilo, wciąż lubię sobie poleżeć."
"Nic się nie zmienilo, wciąż lubię sobie poleżeć."
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"To pewna forma uczenia dzieci przez doroslych oraz doroslych przez
dzieci. Tematy zaproponowane przez dzieci tylko na pozór sa banalne."
Mikołaj Mężyk (lat 8,5)
O sobie:
"Już drugi raz biorę udział w projekcie Dwa poziomy. Interesuję się jazdą konną, obserwowaniem przyrody, indianami i dzikim zachodem."
Co robi w wolnym czasie?
Jeździ konno oraz czyta lub słucha opowieści o dzikim zachodzie.
Jeździ konno oraz czyta lub słucha opowieści o dzikim zachodzie.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Dwa poziomy pokazują wizję świata dzieci i dorosłych. Dziecko może, nie wstydząc się, pokazać, jak widzi świat."
piątek, 9 sierpnia 2013
przedstawiamy fotografów IV edycji
Dziś para stołeczna, tak się złożyło. Oboje, Iza i Tymon, byli już z nami w poprzedniej edycji Dwóch poziomów. Nie są spokrewnieni :)
Iza Sawicka
O sobie:
Jej miłość do fotografii urodziła się razem z jej synkiem, ponad 6 lat temu. Absolwentka Warszawskiej Szkoły Fotografii. Brała udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Kocha podróże, podczas których powstaje jej fotograficzny dziennik: izasawicka.wordpress.com.
Co robi w wolnym czasie?
Szuka samej siebie. Bardzo często jest jej do tego potrzebny aparat fotograficzny.
Szuka samej siebie. Bardzo często jest jej do tego potrzebny aparat fotograficzny.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"To sen trójki ludzi zarażonych pasją tworzenia [to o nas - uwaga red. :)]. W tym śnie łamane są bariery wieku, wszyscy uczą się od wszystkich."
Tymon Manthey (lat 9)
O sobie:
"Bardzo lubię moją szkołę i >Gwiezdne wojny<."
"Bardzo lubię moją szkołę i >Gwiezdne wojny<."
Co robi w wolnym czasie?
Ogląda "Gwiezdne wojny", gra w cymbergaja albo jeździ na rowerze.
Ogląda "Gwiezdne wojny", gra w cymbergaja albo jeździ na rowerze.
Jak wyjaśnia ideę "Dwóch poziomów"?
"Najpierw się czeka na temat, potem robi zdjęcia, a potem te zdjęcia trafiają na wystawę."
Subskrybuj:
Posty (Atom)







